Kategorie

Stan wyższej konieczności

Stan wyższej konieczności to instytucja prawa karnego polegająca na poświęceniu jednego dobra w celu ratowania innego dobra zagrożonego bezpośrednim niebezpieczeństwem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego.

Zobacz serwis: Sprawy karne

Przesłanki

Stan wyższej konieczności wymaga spełnienia następujących warunków: a) zagrożenie (niebezpieczeństwo) musi być rzeczywiste, bezpośrednie (stwarzać natychmiastowe zagrożenie), skierowane przeciwko dobru prawnie chronionemu; b) działania podjęte w celu ratowania dobra muszą być zgodne z zasadą subsydiarności (tzn. poświęcenie jednego dobra w celu uratowania dobra drugiego musi być jedynym wyjściem; nie może być innego alternatywnego rozwiązania) oraz z zasadą proporcjonalności (dobro ratowane musi przedstawiać wartość wyższą niż dobro poświęcone).

Wyłączenie winy

W przypadku gdy dobro poświęcone nie przedstawia wartości wyższej od dobra ratowanego, lecz równą lub nawet niższą (lecz nie oczywiście niższą), możemy mówić o przesłance wyłączającej winę sprawcy.

Przekroczenie granic stanu wyższej konieczności

Jeżeli nie została zachowana zasada subsydiarności czy proporcjonalności, nastąpiło przekroczenie granic stanu wyższej konieczności. W takiej sytuacji sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.

Brak okoliczności wyłączających winę

O okolicznościach wyłączających winę nie można mówić, gdy sprawca poświęca dobro, które ma szczególny obowiązek chronić nawet z narażeniem się na niebezpieczeństwo osobiste.

Zobacz: Wyłączenie odpowiedzialności karnej

Podstawa prawna: Kodeks karny

Encyklopedia prawa

Ł
P
S
W

Niestety nic nie znaleziono
Spróbuj inne zapytanie